:D

CLOSE-FRIEND (แพรว)
2007/Experimental/Documentary/Stereo/Colour/13 minute/Thailand

Synopsis
you're never know anything in your close-friend mind.

SCREENING
JAN 2008
- Movie Mania 8 - CU
FEB 2008
- POPSCENE - Media Arts Center CMU
- FUSE CAMP#9 - TK PARK
MAR 2008
- FINAL PROJECT FM306 - Office Bioscope (Private)
- BEFF5 - ESPLANADE CINEPLEX - Program : Thaiindie Showcase
APR 2008
- INDY BOOK FESTIVAL 5 - Suntichai-Prakarn Phra-Atit Rd.
JUN 2008
- 306PROJECT:LOND DEE # 2 - Makhampom Studio
JUL 2008
- SHORT12 (MARATHON) - ASYLUM SILOM
- POPPAYON (POPLIVE NETWORK) 
AUG 2008
- 306PROJECT:LOND DEE # 3 - Minamal Gallery Chaing Mai
- SHORT12 (FINALIST) - BANGKOK ARTS&CULTURE
SEP 2008
- ROCKABILITY 2 - Livehouse Thonglor (Screening with Live Concert)
OCT 2008
- SHORT FICTION (TRUE VISION)
DEC 2008
- MOVIE MANIA 9 - CU
JAN 2009
- SHORT12 ROADSHOW - PATHRAWADEE THEATER
MAR 2009
- 3RD SINGAPORE INDIE DOC FESTIVAL - SINGAPORE 

Awards
- Special Mention THE Duke Award 'SHORT12' - Thaishortfilms Festival

Publishs
- FUSE SHOWCASE # 2

REVIEW
- แพรว  เดี๋ยวผู้อ่านจะนึกว่า ชอบแต่หนังการเมือง เปลี่ยนแนวมาพูดถึงหนังแนวส่วนตัวบ้างดีกว่า หนังสั้นเรื่องนี้เป็นการถ่ายภาพผู้หญิงคนนึง (คิดว่า น่าจะเป็นแพรว) ประกอบเข้ากับเสียงโทรศัพท์ระหว่างผู้ชาย (น่าจะเป็นผกก.) กับเพื่อนผู้ให้คำปรึกษา หนัง ดูเรียบง่ายแต่งดงาม เหมือนไม่ได้ทำอะไรแต่กลับกระทบใจอย่างรุนแรง เหมือนจะเป็นหนังส่วนตัว แต่คนดูทุกคนเหมือนเข้าไปมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ (เว้นแต่คุณไม่เคยแอบหลงรักเพื่อนของคุณเอง) เป็นหนังสั้นที่ดูจบแล้ว บางทีมันอาจทำให้คุณจมกับหนังนานกว่าความยาวของหนังเรื่องนี้อีก ตามสไตล์หนังจบ คนไม่จบ!
ฟ้าดิน - Bloggers

- (A+) เป็นหนังที่ผู้กำกับเอาอารมณ์ส่วนลึกๆ ออกมาได้ดีมากๆ จับอารมณ์ของวัยรุ่นอายุประมาณนี้กับความเข้าใจในเรื่องความรักที่สมวัยมาก อย่างไรก็ดีถ้าเกิดผมดูในเรื่องนี้เมื่อ 5 ปีก่อนอาจจะจี๊ดมาก แต่ตอนนี้เนื่องจากอายุมากขึ้น การมองโลกก็เปลี่ยนไป ความเข้าใจในความรักที่หนังเรื่องนี้นำเสนอออกมาจึงไม่ได้ให้ประโยชน์อะไร กับผมมากนัก ซึ่งไม่ใช่ความผิดของผกก.เลย เพราะเขาควรทำสิ่งที่เขารู้ นั่นถูกต้องแล้ว
แต่ที่อยากจะเสริมอีกประการหนึ่งก็คือ รู้สึกว่าหนังพึ่งเพลงมากไปหน่อย 
vespertine -Webboard Bioscope

- (A+) อันนี้ก็เคยดูแล้ว รอบแรกที่ดูชอบมาก ถึงแม้จะไม่ค่อยอินกับความคิด ทัศนคติ แบบตัวละครในหนัง แต่ก็ feel ได้ว่าเวลาคนเรามีความรู้สึกอะไรแบบนี้ เราก็งี่เง่ากันจริงๆ พอดูรอบสองความรู้สึกมันก็น้อยลง แต่ยังทึ่งได้การใช้ภาพและเพลงในหนังอยู่ดี
merveillesxx - Bloggers

- (A) แพทเป็นคนที่อึดมาก คุยได้ไงว่ะ เป็นพี่ร้องให้ตั่งแต่นาทีที่ 3
ฺBink - สมาชิกวงดนตรี Afternoon

- (C-) ข่อนข้างหมั่นไส้กับบทสนทนาแบบไร้แก่นสารของ generation Y น่าเบื่อกับดนตรีแนวๆนี้ที่อยู่ในหนังทุกเรื่องของนักศึกษามหาลัย coolๆ ฉากบิ้วไปในฉากพลุ น่าสนใจพอสมควร  เหมือนกับ  อารมณ์ค่อยๆบิ้ว แต่รวมๆไม่ค่อยชอบเท่าไร ดูหนังเรื่องนี เหมือนอ่าน forward mail ที่ปกติจะลบทิ้ง เหอๆ
THISISGIG - คณะยอดเซียนซักแห้ง

- (A+) because I like its elaboration of conflicting feelings in human beings. The feelings between characters in this film cannot be described by a simple sentence like “I love you. I want you.”, but they are full of confusion, hesitation, doubt, and “not knowing”. I don’t know if this film is really about “love” or “friendship”. I just say it is about some “hard-to-describe” feelings. 
celinejulie -Bloggers

- ชอบในความเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึก ณ ขณะนั้น ซึ่งแม้ว่าจะมีความเป็นส่วนตัวแต่ก็เชื่อมกับความรู้สึกของคนดูได้ไม่ยาก
ภาณุ อารี - นักทำหนังสั้นและหนังสารคดี

:D