ผมภูมิใจที่เมืองไทยมี “ภูมิจิต”

มันเริ่มต้นจากชื่อวงแปลกๆ ที่ผมเห็นบ่อยๆ แต่ไม่เคยสนใจ ขยับขยายมาเป็นกระทู้เล็กๆ ในพันทิป ก่อนจะถูกดันตกไปในไม่ช้า

แต่เมื่อได้ยินเสียงแรกของวงดนตรีภูมิจิตจากมายสเปซ พลันความหมั่นไส้ที่เคยมีอยู่เล็กน้อยก็เลือนหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว

เพลงที่ดีไม่จำเป็นต้องถูกเปิดออกอากาศ ไม่จำเป็นต้องมีมิวสิกวิดีโอ ไม่จำเป็นต้องฮิตทุกชาร์ต มันแค่อยู่ตรงนั้น และรอคอยการค้นพบจากนักฟังเพลงผู้แสวงหา ก่อนจะค่อยๆ ถูกเผยแพร่อย่างเงียบเชียบ แช่มช้า แต่ว่ามั่นคง

ผมเชื่อว่าเพลงของภูมิจิตเป็นเช่นนั้น ดนตรีไม่ซับซ้อน แต่มีชั้นเชิง และซาวด์อันน่าตื่นตะลึง มันอาจจะไม่เข้าหูคุณในตอนแรก แต่จะค่อยซึมเป็นละอองบางๆ อยู่ในทุกอณูความรู้สึก เช่นเดียวกับเนื้อเพลงในแบบเพื่อชีวิตที่สะท้อนความคิด ความรู้สึก มุมมอง ทัศนคติ และการวิพากษ์วิจารณ์สังคม ที่หลายคนอาจจะต้องซี้ดปากด้วยความสะใจ

แต่ละเพลงล้วนแล้วแต่มีความโดดเด่นในตัวเอง “รอผล...” อาจจะเป็นเพลงที่กระแทกใจเยาวชนไทยค่อนประเทศ เพราะมันเล่าเรื่องชีวิตที่ถูกตัดสินด้วยผลเอ็นทรานส์ ส่วน New world order อาจจะกลายเป็นเพลงชาติของโลกหลังทุนนิยมในไม่ช้า “รักคือความทุกข์ สุขคือนิพพาน” มีซาวด์ที่ชวนขนลุกที่สุด และ “ทุกวันนั้น” คือไฮไลต์ปิดท้ายอัลบั้มที่ยาวเหยียบสิบนาที ส่วนเพลงที่เหลือในอัลบั้มก็มิได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

ไม่จำเป็นต้องเชื่อ หากยังไม่ได้สัมผัสด้วยหูของคุณเอง แต่โปรดอย่ารอเป็นคนกลุ่มสุดท้ายที่ได้ฟังภูมิจิต

เพราะผมภูมิใจมาก ที่ได้แนะนำวงดนตรีภูมิจิตให้ทุกคนรู้จัก

 

โดย strawberry machine gun
Bloggang - - > http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=thankyou&month=18-02-2008&group=6&gblog=39

:D

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet